Bez tytułu...

Jest we mnie tyle różnych emocji,

złych i złych bardzo,

tyle mądrości życie przyniosło,

a ludzie tym gardzą. 

 

Tyle jest we mnie wzburzonych fal morza, 

tyle w głębinie zaklętych myśli...

wiatr z morza słów już nie doda...

Sztorm był? Czy tylko się przyśnił?

 Z cyklu: "Co mi w duszy gra", AD, 25-03-2025

 

To ja widziana oczami Dzieci... I to trzyma mnie w pionie...

Baranek czy koza?!

Baranek czy koza?!

Na Pana Zrodzenie, i na Wielkanoc
wielbijmy Pana, lecz słyszmy
to zawodzenie...

co w Polskę się niesie i w dzień i w noc
nie nasze to hymny...
to zawodzenie...

Łatwiej uwierzyć, że Pan to ściema.
Więc można grzeszyć...
i zawodzenie...

Ponad Allaha nikogo nie ma!
NIE można tam grzeszyć!

Nasz Pan, to ściema?!

Allah wypędzi!!!

To znów zawodzenie :(

Z cyklu: "Co mi w duszy gra", AD. 09-04-2025

Słowo ode mnie: Jestem religijna, co nie oznacza, że chodzę na niedzielne msze. Szanuję Osoby, które to robią. Wiem też, że jest mnóstwo osób, których zachowanie urąga naszej wierze... Ale to ich, i tylko ich sprawa.

Mnie Pan Bóg i Pan Jezus pomógł w wielu NIEROZWIĄZALNYCH sprawach. I nadal pomaga <3

Z cyklu: "Co mi w duszy gra", AD. 09-04-2025

 

 

 

Rozprawa z demonami - Demon Pierwszy.

Jak każdy demon i ten mnie oplata, 

życie wysysa, nade mną wzlata!

Nie masz nad niego innego pana,

na jego łaskę-niełaskę`m zdana!

 

Miotam się, walczę, nieraz przegrywam;

przed sobą, innymi, herosa zgrywam...

On za to spokojnie, z bestialskim uśmiechem

kładzie nade mną ostatnią dechę! 

Przybija z radością gwoździa na finał,

choć w swojej pracy się nie wyginał.

Zrobiłam za niego całą robotę!

On ma już ze mną "wolną sobotę"...

 

Ale, ale - czyżby?!

 

Jak feniks z popiołów, i ja powstałam,

gdy wszystko, co złe przepracowałam!

Wróciłam duszą do tego Pana

co trzeba. Znów czuję się zratowana...

 

Jeszcze daleka droga przede mną,

jeszcze niejedne demony przemkną...

 

Mam jednak w sobie spokój, świadomość,

w którym, jak może mąci jegomość :( !

Lecz niczym Twardowski ja go odpycham,

on odtąd, jak nie chciał, tak czmycha!

 

Z cyklu: "Co mi w duszy gra", AD.: 08-04-2025

 

Eko + logia czyli mówił wiersz do obrazu ;)

Zielono mi...

gdy wstają do życia drzewa zielone... 

Zielono mi...

gdy rano czuję trawy skoszone...

 

Zielono mi!

Bo w trawach życie zaklęte...

Zielono mi!

Bo rosy poranne to życia łzy święte!

 

Zielono mi,

bo wszystkie rwące ruczaje,

zielone są!

A ziemi woda witalność daje!

 

Zielono ci?

Ty wiesz i ja wiem jak żyć zielono.

I Ciebie i mnie

do tego stworzono...

 

Ze specjalną dedykacją dla Anity Łukasik, kustosza wystawy "Zielono mi..."

 

Z cyklu: "Co mi w duszy gra", AD 11-03-2025

 

Hipokryzja. Fraszka na uczciwość.

 Nic tak nie boli, jak oszukaństwo

 ludzi, co niby kochają, sprzyjają.

 Którym codzienne w oczy zaprzaństwo!

 Za nic innych uczciwość mają! 

 

Kochani - tak dużo się dzieje, niestety złego. Tak dużo emocji, których nie mogę wypowiedzieć wprost. 

Ale są rzeczy, które bardzo mnie bolą. Tak bardzo, że tylko fraszka może to wyrazić!!!

 

Z cyklu: Fraszki, AD.: 01-04-2025

 

Autoportret czyli zielono mi.

 

Dla wielu jestem modliszką,

srogim krwiopijcą, tak piekłu bliską...

W gęstwinie słów rzucanych bezmyślnie,

wiele jest tych, rzucanych umyślnie.

 

Dla wielu jestem maczetą,

nożem, piłą, bejsbolem, faczetą...

W gęstwinie mnie postrzegania,

nikt nie chce słuchać MOJEGO zdania.

 

Dlatego...

 

Przestałam walczyć.

 

Bo nie mam wpływu na to, co było...

Ale co było,

to "dzieło" stworzyło.

 

Z cyklu: "Nieumiane szkicowane", AD. 17-03-2025

Fraszka na "urząd"

Możesz pierś wypiąć do złudnych orderów,

możesz pomyśleć, żeś jest ponad wielu!

Możesz nikim okrzyknąć tych, co są niżej,

gdy wreszcie siądziesz powyżej!

 

Z cyklu: "Fraszki moje niesforne" AD.  21-02-2025

Dywagacje przy wieczornej kawie.

 Jacek:

Szukam celu światła 

snopem

 Cienie kosmosu 

Migają galaksje

 Bogowie

maści wszelkiej

Wysuszone

 jak śliwki Marzenia. 

 

Migają twarze co były

 Łzy co nigdy nie

 wyschły. 

Czernie i biele 

Czerwienie i zielenie 

Piekła i raje. 

 

I tym światłem

widzę że już 

Żyć nie potrafię 

Nikt nie idzie moim śladem 

Bo i po co 

Błądzić głęboką nocą 

Upadać i znów się 

podnosić

 

Jacek Bilski, AD.: 20-02-2025

 

 

 

 Ja:

Też wciąż upadam,

podnoszę się jeszcze…

Do siebie gadam…

wciąż gorsze wieszczę

Po co? - nie pytam

Sensu nie szukam

brzytwy się chwytam.

Do drzwi nie pukam…

Marzenia niczym

przed perły wieprze

rzucone zniszczym…

Obłędu kleszcze.

Tak za dniem mija

kolejny dzień trudny.

W tym wina niczyja…

Optymizm złudny.

Z cyklu: "Kwadrans po nieparzystej...", AD.: 20-02-2025

Starość - Fraszka nic wnosząca...

I wzrok już nie ten, i libido spada,

nie tylko literki trudno mi dojrzeć...

Niech każda gęba co swoje gada.

umiem na siebie z upływem lat spojrzeć!

I kości bolą, i wzrok całkiem siada,

boli mnie całe jestestwo.

Łeb siwy i farby...Do doopy pomada,

starość to takie q.... two....

Z cyklu; "Co mi w duszy gra", AD.: 09-02-2025

Ludzkie języki - złe pomówienia...

 Co mogę zrobić więcej wobec szalejącej głupoty?!

Umiem, nie umiem - szkicuję...-

Z serii: Nieumiane szkicowane, AD: 09-02-2025